Zajęcia logopedyczne

Czym zajmuje się logopedia?

Logopedia jest dyscypliną interdyscyplinarną i obejmuje takie nauki jak medycyna, pedagogika, psychologia, językoznawstwo, socjologia... Logopeda zajmuje się nie tylko mową dziecka, ale szeroko rozumianą komunikacją – także u dorosłych. Logopeda skupia się na komunikacji, mowie, języku w życiu pacjenta. Coraz częściej logopedzi specjalizują się w pewnych specyficznych zaburzeniach i zakłóceniach mowy i języka (profilaktyka logopedyczna, logopedia ogólna, neurologopedia, surdologopedia, oligofrenologopedia, tyflologopedia); w zainteresowaniach logopedy mieści się nie tylko patologia i norma, ale i ponad przeciętne zdolności „językowe” (logopedia artystyczna).

Kiedy zgłosić się do logopedy?

Wtedy, kiedy niepokoi nas rozwój mowy naszego dziecka… Jeżeli dziecko mówi mało; kiedy jego mowa jest niezrozumiała dla otoczenia; jeżeli chcemy sprawdzić czy rozwój mowy jest opóźniony, czy wymaga stymulacji, a może interwencji logopedy; a może dziecko ma już wadę wymowy? Im wcześniej zgłosimy się do logopedy, tym lepiej dla dziecka. Nie czekajmy myśląc, że dziecko z tego wyrośnie.

Czego dowiemy się od logopedy?

Logopeda oceni rozwój mowy i języka dziecka, m. in. zbada sferę artykulacyjną (czy dziecko ma wadę wymowy?), budowę artykulatorów (czy budowa jest prawidłowa?),  sprawność artykulatorów (czy są niesprawne?), zasób leksykalny dziecka (np. czy jest niski?), sferę gramatyczną (np. czy dziecko ma problemy z budowaniem zdań? A może w jego mowie pojawiają się częste błędy językowe?).

Jak przygotować się na pierwsze spotkanie z logopedą?

Na pierwsze spotkanie z logopedą, rodzic powinien przynieść wcześniejsza dokumentację medyczną  dziecka od lekarzy i specjalistów (foniatra, laryngolog, neurolog, audiolog, ortodonta, itp.) oraz wcześniejsze opinie nauczycieli i innych specjalistów (jeżeli jest – opinia nauczyciela, opinia psychologa, pedagoga, innego logopedy). Rodzic powinien przypomnieć sobie jak rozwijał się rozwój ruchowy i językowy dziecka (kiedy powiedziało pierwsze słowa, zdania?  Kiedy siadało, raczkowało, chodziło?), jak przebiegała ciąża i okres porodu oraz uświadomić sobie powód zgłoszenia do logopedy.

Czym  zajmują się logopedzi? M. in. są to:

• Profilaktyka logopedyczna – czyli wsparcie logopedy w celu stymulacji rozwoju mowy dziecka.
• U kogo? U dzieci w wieku przedszkolnym, i tych które nie poszły jeszcze do przedszkola.
• Wady wymowy (tzw. dyslalia) – czyli nieprawidłowa realizacja głosek języka polskiego, np. zastępowanie k, głoską t, wsuwanie języka między zęby przy wymowie s, z, c, dz, nieprawidłowa wymowa głoski r, zastępowanie sz, ż, cz, dż, głoskami s,z,c,dz (na pewnych etapach jest to norma; ocenia to logopeda) itd.
• U kogo? U dzieci i dorosłych.
• Opóźniony rozwój mowy –kiedy dziecko mówi mało lub wcale; kiedy mowa dziecka nie rozwija się lub jest mało zrozumiała dla otoczenia.
• U kogo? U dzieci w wieku przedszkolnym i tych, które nie poszły jeszcze do przedszkola.
• Jąkanie – zaburzenia płynności mowy, zacinanie, blokowanie, przeciąganie głosek, powtarzanie, logofobia itp.
• U kogo? U dzieci i dorosłych.
• Mowa, język, komunikacja osób z niedosłuchem/głuchotą
• Mowa, język, komunikacja osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu
• Mowa osób larygnektomowanych
• Mowa, język, komunikacja osób z niepełnosprawnością intelektualną
• Dyzartria
• Afazja

Często logopedzi kształcą się w zakresie swoich zainteresowań, doświadczeń i specjalizują się w specyficznych zaburzeniach komunikacji, mowy i języka.

Jak wygląda terapia logopedyczna?

Terapia logopedyczna zajmuje się wieloma aspektami dotyczącymi człowieka. Pacjent (dziecko/dorosły) potrzebuje stymulacji w różnym zakresie.

Terapia dyslalii wymaga m. in. stymulacji analizatora słuchowego (np. rozpoznawanie dźwięku  - głoski), ćwiczeń usprawniających narządy mowne, ćwiczeń oddechowych; logopeda wywołuje zaburzone głoski, uczy ich wymowy w sylabach, zdaniach, dłuższych wypowiedziach oraz utrwala je w mowie spontanicznej.

Terapia logopedyczna wymaga współpracy środowiska dziecka – RODZICÓW! – oraz zaangażowania pacjenta (dziecka/ dorosłego). Konieczne jest utrwalanie prawidłowych nawyków wymawianiowych (i nie tylko) nauczonych przez logopedę na terenie domu.

Oprac. Karolina Jankiewicz

Zajęcia rewalidacyjne

Rewalidacja - to proces edukacyjny, terapeutyczny i wychowawczy mający umożliwić dziecku niepełnosprawnemu intelektualnie lub fizycznie jak najpełniejszy rozwój i przystosowanie do życia w normalnym środowisku.

Celem rewalidacji jest:

• wyrównywanie braków spowodowanych zaburzeniami psychicznymi, somatycznymi lub niesprzyjającymi warunkami środowiskowymi i rodzinnymi,
• stawianie na mocne strony dziecka, budowanie wiary we własne możliwości,
• przezwyciężanie lęków utrudniających dziecku pokonywanie trudności,
• stymulowanie i korygowanie zaburzonych funkcji: percepcji słuchowej, percepcji wzrokowej, spostrzegawczości, koordynacji wzrokowo – ruchowej i sprawności manualnej, orientacji w schemacie ciała oraz orientacji kierunkowo – przestrzennej,
• likwidowanie trudności w uczeniu się,
• kształtowanie umiejętności szkolnych takich jak: pisanie, czytanie i liczenie.

W czasie zajęć rewalidacyjnym w zależności od indywidualnych możliwości i potrzeb dziecka stosujemy m.in. :

ĆWICZENIA  USPRAWNIAJĄCE PERCEPCJĘ SŁUCHOWĄ:

np.:

-          rozwijanie mowy i wzbogacające słownictwo dziecka,

-          rozwijanie analizy i syntezy słuchowej,

-          doskonalenie słuchu fonematycznego i pamięci słuchowej.

ĆWICZENIA USPRAWNIAJĄCE PERCEPCJĘ WZROKOWĄ:

np.:

-          doskonalenie spostrzegawczości,

-          rozwijanie pamięci i percepcji wzrokowej,

-          doskonalenie umiejętności pisania i poprawnego łączenia liter.

ĆWICZENIA KOORDYNACJI WZROKOWO – RUCHOWEJ I SPRAWNOŚCI MANUALNEJ:

np.:

-          doskonalenie koordynacji całego ciała,

-          usprawnienie manualne w zakresie motoryki dużej i małej,

-          wyrabianie precyzji i sprawności palców dłoni,

-          rozwijanie umiejętności manualno – graficznych.

ĆWICZENIA KSZTAŁTUJĄCE ORIENTACJĘ W SCHEMACIE WŁASNEGO CIAŁA ORAZ ORIENTACJĘ KIERUNKOWO – PRZESTRZENNĄ

np.:

-          ukształtowanie orientacji w schemacie własnego ciała,

-          wyrabianie orientacji kierunkowej w przestrzeni i na płaszczyźnie,

-          wdrożenie do rozumienia pojęć określających stosunki przestrzenne,

-          wyrobienie umiejętności rozumienia pojęć czasowych

ĆWICZENIA KOMPETENCJI MATEMATYCZNYCH:

np.:

-          opanowanie umiejętności przeliczania elementów zbioru,

-          doskonalenie umiejętności poprawnego zapisu cyfr w zakresie 20,

-          wyrabianie umiejętności dodawania i odejmowania do 10 z wykorzystaniem liczmanów,

-          wyrabianie umiejętności rozwiązywania prostych zadań tekstowych z pomocą nauczyciela,

-          doskonalenie znajomości figur geometrycznych.